Kutsal Kitaplarda ve Dini Geleneklerde Keçiboynuzu
Keçiboynuzu, Doğu Akdeniz'in gündelik hayatında o kadar yaygındı ki dini metinlere ve geleneklere de girmiştir. Yeni Ahit'teki Müsrif Oğul meselinde domuzların yediği baklalar genellikle keçiboynuzu olarak yorumlanır; İngilizcedeki "St. John's bread" adı ise Vaftizci Yahya'ya dayanan bir yorum geleneğinden gelir.
Devamını OkuAntik Mısır ve Yunan'da Keçiboynuzu
Keçiboynuzu, antik Doğu Akdeniz'in iki büyük kültüründe, Mısır ve Yunan dünyasında farklı biçimlerde iz bırakmıştır. Mısırlılar "tatlı" kavramını yazarken keçiboynuzu baklası biçimindeki bir işareti kullanmış; Yunanlar ise ağacın baklasını boynuza benzeterek ona bugünkü bilimsel adın da temelini oluşturan ismi vermiştir.
Devamını Oku
Karat Ölçüsü ve Keçiboynuzu Çekirdeği: Efsane mi Gerçek mi?
"Keçiboynuzu çekirdeklerinin hepsi aynı ağırlıktadır; bu yüzden kuyumcular onları tartı olarak kullanmış ve karat ölçüsü buradan doğmuştur" cümlesi, internette en çok tekrarlanan keçiboynuzu bilgilerinden biridir. Bu cümlenin bir kısmı doğru, bir kısmı ise efsanedir.
Devamını Oku
Keçiboynuzunun Tarihi
Keçiboynuzu (Ceratonia siliqua), Akdeniz havzasının en eski kültür ağaçlarından biridir. Antik Mısır yazısında "tatlı" anlamına gelen bir işarete dönüşmüş, Yunan ve Roma dünyasında hem besin hem de ağırlık birimi olarak yer edinmiş, Orta Çağ'da Arap ve Endülüs tarım yazarlarının ilgisiyle yaygınlaşmıştır.
Devamını Oku